Loading...

Op vakantie met kinderen in Zuid-Engeland (deel 1)

Als kind ben ik vaak naar Engeland op vakantie gegaan. Mijn ouders waren fan van de domeinen en kastelen van The National Trust. Dat betekende dat wij hele dagen door kamers vol antiek dwaalden, en nadien nog de uitgestrekte tuin bezochten. Om uiteindelijk bij hét hoogtepunt te belanden: de gift shop waar we als beloning voor moed & volharding iets mochten uitkiezen.

Bij sommige kinderen wakkert dat ongetwijfeld de interesse in geschiedenis aan – mijn broer ging nadien geschiedenis studeren – terwijl anderen er een licht trauma aan over houden en Engeland jarenlang mijden.

Tot je ouder wordt en de herinneringen vervagen of met een nostalgisch laagje gekleurd worden… En dan beslis je zelf om naar Engeland op zomervakantie te gaan met je man en dochters van vier en zeven jaar oud. Om te dwalen door die indrukwekkende Engelse domeinen en tuinen, terwijl je je kinderen zeurend achter je aan sleurt 😉

We trokken in juli een weekje naar Zuid-Engeland (South Downs) en logeerden er in een cottage bij een stud farm in Wisborough Green. Het was er warm en onvergetelijk mooi. Al zullen onze kinderen het, als je naar hun vakantie vraagt, vooral over de overtocht met de boot hebben. Dat vond ik vroeger ook hét hoogtepunt van de reis. Met dank aan het ballenbad aan boord. Nu is dat overigens een speelhoek met tv. Jammer.

Wat ik nu vooral onthoud van onze trip:

De wandelpaden

Zo anders dan in België. Er zijn tal van mooie wandelroutes in de South Downs. De public footpaths lopen er door weiden – al dan niet met stieren – laten je klimmen over omheiningen en springen over beken. Wij moesten zelfs een spoorweg over, zonder lichten of slagbomen in de buurt. Er stond gewoon een bordje ‘Stop. Look. Listen. Beware of trains’.

Met twee kleine kinderen wandel je uiteraard nog niet zo ver. Wij deden een tochtje van een vijftal kilometer in de buurt van Amberley, langs de oevers van de Arun-rivier. Met een picknick onderweg en als afsluiter een ijsje en heerlijke homemade brownie bij het charmante theehuisje in Amberley village. Voor de theeliefhebbers: de cream tea zag er daar lekker uit.

Het strand

We kregen de tip van de sympathieke Sarah, de dame van de farm waar we verbleven. En West Wittering Beach met z’n kleurrijke strandcabines was een absolute aanrader. Een uitgestrekt strand – zonder appartementen in zicht – zoals je het niet (meer) vindt in België. Wij arriveerden er pas in de late namiddag en dat was een goed idee, want het strand was lekker rustig dan, ook al was het echt strandweer. De grote massa was al weg.

De krijtrotsen: Seven Sisters

Uitzichten om stil van te worden. Wij wandelden van Seaford Head naar beneden naar de monding van de rivier Cuckmere en genoten zo van het mooiste uitzicht op de Seven Sisters aan de overkant.

De korte wandeling duurde behoorlijk lang omdat de dochters (en hun papa) een heel arsenaal aan mooie stenen vonden en die uiteraard ook allemaal wilden meenemen. Verzamelwoede, het zit in de genen …

Maar treuzelen is met zo’n uitzicht eigenlijk pure verwennerij. Zelfs stakingen van vermoeide kindjes krijgen er een extra dimensie 😉

In een tweede blogpost volgen nog de mooiste tuinen en parken, Chichester & Brighton. Met natuurlijk een lijstje van de adresjes waar wij het lekkerst gegeten hebben.

Andere interessante artikels

geen reacties

Reageer op dit artikel