Loading...

Zondagse brunchadressen in Mechelen

Er was een tijd dat ik wekelijks in Mechelen kwam voor de balletles van Madame Champagne (no joke) aan het conservatorium. Met een bamboestokje liep ze rond om ons te corrigeren: poep opspannen, buikspieren strak, schouders recht, kin omhoog.

En als we de eerste positie moesten aannemen, legde ze een stokje tegen de binnenkant je voeten. Eén rechte lijn moest dat zijn. Gedrild ben ik als kind. Ik heb er dan ook nog altijd moeite mee om mijn benen te strekken zonder mijn voeten in een elegante pointe te draaien. Best een vreemd gezicht, in de les BBB. Stappen kan ik gelukkig zoals een normaal mens, zonder gestrekte voetjes of gekke chassés onderweg.

Het doet allemaal weinig ter zake, maar daar moest ik aan denken, toen ik in januari na lange tijd (ik zeg niet hoe lang) nog eens in Mechelen was voor een brunchdate met twee vriendinnen. Wat me vooral opviel, was hoe netjes het er was, en ook wel: hoe klein. Dertig meter van de Vismarkt tot aan de Grote Markt, nog eens twintig meter en je staat aan de Sint-Romboutstoren. Of zo lijkt het toch, nu ik wat gegroeid ben.

Dit is ‘m: de Sint-Romboutstoren

Wat er ook veranderd is: net als in andere steden vind je er tegenwoordig hippe koffiebars, restaurantjes en winkels. Zo had ik afgesproken bij foom, een toffe eetplek aan de voet van de Sint-Romboutstoren. Veel licht, gebleekt hout en wit, en een sympathieke menukaart, met onder andere een uitgebreide brunch op zondag en elke dag een luxueuze high tea-formule.

foom in Mechelen
Interieur bij foom

 

Interieur foom

Wij hadden gereserveerd voor de maxibrunch: drie gangen voor 21 euro, inclusief één drankje.

Menu maxibrunch bij foom

Gang één verscheen in de vorm van een etagère vol lekkers (Franse kazen, stukjes gevulde wrap, sandwiches, minicroissants,…).

Daarna kregen we een kervelsoepje dat best lekker was, maar niet echt paste na de croissant die ik net in mijn mond had gestopt.

Etagère met lekkers

Tegen de tijd dat de pancakes met rood fruit, Griekse yoghurt en bacon voor onze neuzen stonden, was onze honger dus al ferm gestild. De combinatie pancakes en bacon – een rare Amerikaanse gewoonte, zo zijn er wel meer – vonden we allemaal wat vreemd, al was de bacon wel goed gebakken. Verder: heerlijke pancakes, (een beperkte hoeveelheid) vers fruit en smeuïge yoghurt.

Pancakes met bacon, Griekse yoghurt en rood fruit

De yoghurtparfait als toetje, met granola en fruit, had voor mij eigenlijk niet meer gehoeven, maar ik at hem toch op omdat hij zo lekker was.

Yoghurtparfait

Na een extra cappuccino vonden we het tijd om het eten wat te laten zakken met een korte wandeling, tot aan de Vismarkt… Daar ontdekte ik een interieurwinkel – helaas gesloten op zondag, dus ik kon niet binnen gaan snuisteren – die je eerder aan het Antwerpse Zuid zou verwachten: Simple Design. Ernaast: een hip uitziend restaurant met de naam Pintxos. En nog wat verderop een koffie- en lunchbar, Sister Bean, waar we – dorstig na de lange wandeling – besloten om nog iets te gaan drinken.

Dat bleek alweer een ontdekking: gezellige sfeer en op de kaart staat allerlei lekkers dat wordt bereid met biogroenten, maar bijvoorbeeld ook patisserie van Elisa Bakt, homemade icetea en limonade, en zelfs natuurwijnen van het Gentse A Taste Affair, onze huisleverancier hier thuis.

Homemade drinks bij Sister Bean

 

Sister Bean

Mechelen is er met andere woorden op vooruitgegaan sinds de tijd dat ik elke week met mijn haar strak in een knotje naar de balletstudio trok. En dan heb ik alleen nog maar dat kleine stukje van de stad gezien. Benieuwd wat ik allemaal kan ontdekken als ik mijn radius wat uitbreid. Tips, anyone?

Andere interessante artikels

geen reacties

Reageer op dit artikel